Η σημαία αποτελεί το σύμβολο του κάθε έθνους και του κάθε κράτους. Ο κάθε πρόσκοπος έχει υποχρέωση να γνωρίζει, να σέβεται, να τιμά και αν χρειαστεί ακόμη να δώσει και τη ζωή του για τα Εθνικά Σύμβολα της πατρίδας μας.
Η Εθνική μας σημαία που συμβολίζει το Ελληνικό Έθνος, δεν είναι τίποτε άλλο από τη γαλανόλευκη που υψώθηκε για πρώτη φορά την 1η Ιανουαρίου 1822, όταν η πρώτη εθνοσυνέλευση που συνήλθε στην αρχαία Επίδαυρο και αποφάσισε την ανεξαρτησία του ελληνικού κράτους καθόρισε ταυτόχρονα και το Εθνικό Σύμβολο, τη Σημαία.
Η σημαία αποτελείται από εννιά ρίγες, πέντε γαλάζιες και τέσσερις άσπρες, με λευκό σταυρό στο πάνω αριστερό μέρος. Τα χρώματα γαλάζιο και λευκό επιλέχθηκαν από την Εθνοσυνέλευση για να συμβολίζουν το γαλάζιο χρώμα του ελληνικού ουρανού και της ελληνικής θάλασσας και το άσπρο την αγνότητα των σκοπών της επανάστασης του 1821. Πρόσθετα, οι εννιά άσπρες ρίγες συμβολίζουν το συλλαβισμό του συνθήματος «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ».
Η κρατική μας σημαία που συμβολίζει την οντότητα της ανεξάρτητης Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι η σημαία που για πρώτη φορά υψώθηκε στις 16 Αυγούστου 1960 στο κτίριο της Βουλής των Αντιπροσώπων στη Λευκωσία, με την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας μετά τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του 1955-59.
Έχει χρώμα άσπρο, που συμβολίζει την ειρήνη, στο μέσο ζωγραφισμένο το χάρτη της Κύπρου σε χρώμα πορτοκαλί, που συμβολίζει το χαλκό, ο οποίος αφθονούσε ως ορυκτό στην αρχαία Κύπρο και απ’ όπου η παράδοση λέει ότι πήρε το όνομά της η πατρίδα μας, καθώς και δύο πράσινα φύλλα κλωνιά ελιάς με έντεκα φύλλα το καθένα, χιαστί σταυρωμένα από κάτω, συμβολίζοντας επίσης την ειρήνη.
Το ύφασμα της επίσημης εθνικής και κρατικής σημαίας είναι μάλλινο, ενώ οι σημαίες που χρησιμοποιούμε στις παρελάσεις είναι μεταξωτές με χρυσά κρόσσια γύρω – γύρω.
Οι πρόσκοποι και όλοι γενικά οι Έλληνες και οι πολίτες της πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας πρέπει να αποδίδουν τις ανάλογες τιμές προς το σύμβολο του έθνους και το σύμβολο του κράτους μας, δείχνοντας έτσι το σεβασμό τους προς αυτό.
Ο πρόσκοπος που καλείται για την έπαρση της σημαίας βαδίζει με σεβασμό και βήμα επίσημο προς τον ιστό, αφήνει το μπερέ του στο έδαφος στη βάση του ιστού με το προσκοπικό σήμα να βλέπει προς τη μεριά του ιστού, παίρνει το σχοινί και τοποθετεί τη σημαία στη δεξιά του ωμοπλάτη, έτσι που η σημαία να μην αγγίζει το έδαφος. Στη συνέχεια με το παράγγελμα «σημαιοφόρε αίρε», υψώνει σιγά – σιγά και σταθερά τη σημαία. Όταν αυτή φτάσει στο τέρμα του ιστού, δένει το σχοινί στον ιστό, παίρνει το μπερέ του και το φορά, κάνοντας δυο βήματα προς τα πίσω, χαιρετά προσκοπικά τη σημαία και επιστρέφει στη θέση του.
Ο πρόσκοπος, που καλείται για την υποστολή της σημαίας, βαδίζει με σεβασμό και βήμα επίσημο προς το ιστό. Όταν φτάσει σε απόσταση δύο βημάτων μπροστά από τον ιστό, στέκει σε στάση προσοχής, χαιρετά τη σημαία και στη συνέχεια βγάζει το μπερέ του και το τοποθετεί στη βάση του ιστού, όπως και κατά την έπαρση. Ξεδένει τα σχοινιά από τον ιστό και με το παράγγελμα «σημαιοφόρε υπόστειλε» κατεβάζει σιγά – σιγά και σταθερά τη σημαία. Μόλις κατεβεί, την τοποθετεί στη δεξιά του ωμοπλάτη, την ξεδένει από το σχοινί και με τη βοήθεια και με τη βοήθεια ενός άλλου προσκόπου τη διπλώνει. Στη συνέχεια παίρνει και φορά το μπερέ του, βαδίζει προς τον αρχηγό του, τον χαιρετά και του παραδίδει τη σημαία. Στη συνέχεια επιστρέφει με σεβασμό στη θέση.
Όταν υπάρχει πένθος, η σημαία φέρεται στον ιστό μεσίστια. Κατά την έπαρση, αυτή υψώνεται μέχρι την κορυφή του ιστού και μετά κατεβαίνει στο μέσο, ενώ κατά την υποστολή αυτή ανεβαίνει και πάλι μέχρι την κορυφή του ιστού και μετά υποστέλλεται.
Κατά την έπαρση και την υποστολή της σημαίας, εφόσον υπάρχει φιλαρμονική ή μπάντα, ανακρούεται το εμβατήριο της σημαίας. Αν υπάρχει σάλπιγγα, τότε σαλπίζεται το σάλπισμα της σημαίας, ενώ εάν δεν υπάρχει τίποτε από αυτά, τότε κατά την έπαρση ψάλλουμε δυνατά και ζωηρά τον Εθνικό μας Ύμνο.
Η σημαία αναρτάται από την ανατολή μέχρι τη δύση του ήλιου ή κατά το βράδυ, εφόσον όμως αυτή είναι φωτισμένη. Οι σημαίες δύο ή περισσότερων κρατών όταν φέρονται μαζί έχουν το ίδιο μέγεθος και υψώνονται στο ίδιο ύψος. Αν η σημαία λερωθεί τότε την καθαρίζουμε, ποτέ όμως δεν την πετάμε. Αν η σημαία καταστραφεί, τότε την καίμε και μέχρι να καεί ολοσχερώς στεκόμαστε σε στάση προσοχής. Η σημαία απαγορεύεται να χρησιμοποιείται για διαφημιστικούς σκοπούς, ούτε και να κολλούμε οτιδήποτε πάνω της ή πάνω στον ιστό της. Όταν η εθνική και η κρατική σημαία φέρονται μαζί, τότε η εθνική σημαία βρίσκεται στα δεξιά και η κρατική στα αριστερά, ενώ το κοντάρι της εθνικής τοποθετείται μπροστά από εκείνο της κρατικής, αν αυτές φέρονται χιαστί. Στο στολισμό της αίθουσας, η εθνική σημαία τοποθετείται πάντοτε στα δεξιά του ομιλητή ή του τιμώμενου προσώπου.
Στο δίπλωμα της σημαίας χρειάζονται δύο πρόσκοποι, οι οποίοι διπλώνουν τη σημαία σε σχήμα τριγώνου, αρχίζοντας από το εξωτερικό μέρος (από το αντίθετο μέρος που αναρτούμε τη σημαία). Αρχικά η σημαία διπλώνεται σε τρία μέρη στο μήκος της και στη συνέχεια, αρχίζοντας από το εξωτερικό μέρος, σε τρίγωνα. Η εθνική σημαία είναι δυνατόν να διπλωθεί και σε σχήμα ορθογώνιο, διπλώνοντας αρχίζοντας και πάλι από την εξωτερική άκρη. Τα τρία μέρη συμβολίζουν τις τρεις ηπείρους και τα πέντε μέρη τις πέντε θάλασσες στις οποίες εξαπλώθηκε το ελληνικό κράτος, μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, πριν από τη Μικρασιατική καταστροφή. Αυτή ήταν και η μεγαλύτερη έκταση την οποία είχε ποτέ το Ελληνικό κράτος μετά την επανάσταση του 1821 και τη δημιουργία της σύγχρονης Ελλάδας.
Στις παρελάσεις οι σημαίες που χρησιμοποιούνται είναι μεταξωτές και έχουν στις τρεις πλευρές τους χρυσά κρόσσια. Η εθνική σημαία τοποθετείται σε κοντάρι που στην κορυφή του έχει σταυρό, ενώ η κρατική σημαία τοποθετείται σε κοντάρι που στην κορυφή του έχει μια σφαίρα. Οι σημαίες στερεώνονται στο κοντάρι με δυο άσπρες καρφίδες. Κατά τη διάρκεια της παρέλασης, όταν η εθνική ή κρατική σημαία παρελαύνει από μόνη της, τότε περιστοιχίζεται από δύο ή πέντε παραστάτες (οι τρεις από τους πέντε βαδίζουν σε δεύτερη σειρά πίσω από τη σημαία). Όταν όμως η εθνική και η κρατική σημαία παρελαύνουν μαζί, τότε η εθνική σημαία βρίσκεται στα δεξιά και περιστοιχίζονται από δύο ή έξι παραστάτες (οι δύο από αυτούς βαδίζουν σε δεύτερη σειρά πίσω από τις σημαίες).