Διακριτικά Διακριτικού Δάσους
Μέχρι το 1921 το μαντίλι είχε απλά κόμπους στις άκρες του. Σ'εκείνη την εποχή χρησιμοποιείτο ένα υφασμάτινο μαντίλι το οποίο γλιστρούσε προς τα πάνω και εφαρμοζόταν για να στερεωθεί το μαντίλι. Μέχρι τώρα η ονομασία "woggle" (κρίκος) παραμένει. Η ονομασία εφευρέθηκε από τον Φράνσις Γκίντνεϊ, ο οποίος ήταν ο πρώτος Αρχηγός Κατασκήνωσης του Πάρκου Γκίλγουελ.
Ο δερμάτινος κρίκος δημιουργήθηκε στην Αρχική Σχολή για το Ξύλινο Διάσημο (το διακριτικό που φέρουν στις στολές τους οι Βαθμοφόροι που πέρασαν με επιτυχία την εκπαίδευσή τους.) Μια αναπαράσταση ήταν το άναμμα φωτιάς μέσω τριβής, χρησιμοποιώντας ένα τόξο φτιαγμένο από μια δερμάτινη λουρίδα. Η λουρίδα αυτή είχε αρκετό μάκρος ούτως ώστε να μπορεί να φτιαχτεί ο κρίκος, ο οποίος παρείχε ένα πρακτικό τρόπο στερέωσης της λουρίδας.
Μαντήλι του Γκίλγουελ
Το μαντίλι του Γκίλγουελ έχει το χρώμα της πρώτης ομάδας του Πάρκου Γκίλγουελ, της οποίας ο Μπέηντεν Πάουελ είναι ο διαρκής Αρχηγός Ομάδας.
Το μαντίλι υφαμένο και στην κάθε του πλευρά υπάρχει ένα μικρό μπάλωμα του ταρτάν ΜακΚλάρεν, για να αναγνωρίζεται η χειρονομία του κου Ου. ντεΜπουά ΜακΚλάρεν ο οποίος αγόρασε και στη συνέχεια δώρισε το κτήμα που έπειτα θα γινόταν το Πάρκο Γκίλγουελ. Το υλικό μέσα στο μαντίλι είναι ένα καταχωρημένο ύφασμα το οποίο σημαίνει ότι δεν μπορεί να τροποποιηθεί ή να χρησιμοποιηθεί για οποιονδήποτε άλλο σκοπό.
Το 1887, ο Μπέηντεν Πάουελ είχε σταλεί στην Νότια Αφρική, τον καιρό της εξέγερσης των Ζουλού. Οι Ζουλού είχαν ηγέτη τους, τον Αρχηγό Ντινιζουλού.
Σε ειδικές περιστάσεις της φυλής, ο Ντινιζουλού φορούσε ένα περιδέραιο 3-3.60 μέτρων σε μήκος και φτιαγμένο από χιλιάδες χάντρες διάφορων μεγεθών. Το περιδέραιο θεωρείτο από τους Ζουλού να είναι ιερό κι έτσι προστατευόταν πολύ. Μετά την καταστολή της εξέγερσης, ο Μπέηντεν Πάουελ βρήκε σε ένα χωριό ένα περιδέραιο, το οποίο, με βάση μια περιγραφή, ήταν το περιδέραιο του Ντινιζουλού. Ο Μπέηντεν Πάουελ το κράτησε.
Με την ολοκλήρωση της Σχολής των πρώτων Προσκοπικών Αρχηγών, που έγινε στο Πάρκο Γκίλγουελ το 1919, ο Μπέηντεν Πάουελ αποφάσισε ότι ένα αναμνηστικό θα έπρεπε να δοθεί σε κάθε πρόσκοπο που ολοκλήρωσε επιτυχώς τη Σχολή. Επέλεξε να δώσει σε κάθε μέλος , δυο χάντρες από το περιδέραιο του Ντινιζουλού. Η αρχική του πρόθεση προφανώς ήταν ότι οι χάντρες θα φοριούνταν στο καπέλο, αλλά την τελευταία στιγμή έδωσε οδηγίες στα μέλη να προμηθευτούν με δερμάτινες λουρίδες, να εφαρμόσουν πάνω τις χάντρες και να το φοράνε γύρω από το λαιμό τους.